محتواساز نگارا

ادامه نوشته

پیشاپیش شب یلدا مبارک

برایت چه بخواهم ز خدا؟
بهتر از اینکه خودش پنجره ی باز اتاقت باشد، عشق، محتاج نگاهت باشد، خلق، لبریز دعایت باشد و دلت تا به ابد وصل خدایی باشد، که همین نزدیکیست من بهترین یلداها را برایت آرزو می کنم.پیشاپیش شب یلدا مبارک

مزرعه شهری؛ ایده ای برای تولید مواد غذایی

در شهرها چگونه مواد غذایی تولید کنیم؟

شرکت Kono Designs اینگونه به این سوال پاسخ می دهد: "ما یک راه حل عالی برای این موضوع در میان دیوارهای یک ساختمان اداری در توکیو پیدا کرده ایم!"

این ساختمان اداری، دفتر مرکزی شرکت Pasona Group است که دارای نمای خارجی سبز (پوشیده از گیاهان)، دفاتر اداری، سالن های غذاخوری، فضای سبز پشت بام، سالن کنفرانس و امکانات وسیع کشاورزی است.

مجموع مساحت مزارع و زمین های کشاورزی این ساختمان در حدود 1410 مترمربع بوده که نزدیک به یک پنجم از کل مساحت 7053 متر مربعی ساختمان را در برگرفته.

در این مزارع حدود 200 نوع مختلف از انواع گونه های گیاهی که اغلب شامل برنج، میوه‏ و سبزیجات است، پرورش داده می شود که نهایتاً مورد برداشت و استفاده در سالن های غذاخوری قرار می گیرند؛ از تولید به مصرف!

محصولات با استفاده از روش هیدروپونیک (کشت گیاهان بدون استفاده از خاک، با بهره گیری از محلول مواد معدنی و آلی مورد نیاز گیاه در آب) یا در بسترهای خاکی، رشد کرده و یک سیستم خودکار آبیاری به همراه سیستم پیچیده کنترل هوا با وظیفه تنظیم رطوبت، دما و کیفیت هوا نیز به منظور راحتی کارکنان در حین کار، وجود دارد. روشنایی نیز با لامپ های فلورسنت و LED ها تأمین می شود.

تصوّر اینکه بوته های گوجه فرنگی از بالای میزهای بزرگ آویزان بوده، درختان میوه به عنوان قفسه ها در محیط داخلی اتاق جلسات استفاده شوند یا اتاق های سمینار با برگ های سالادی تزیین و لابی اصلی ساختمان با بروکلی و مزارع برنج پر شده باشد، واقعاً شگفت انگیز است!

یوشیمی کُنو (Yoshimi Kono) بنیانگذار Kono Designs در گفتگو با Dezeen (مجله معماری و طراحی) می گوید:

«مشتریان من بینش بزرگتری برای کمک در روند توسعه مزارع شهری ژاپن دارند و البته علاقه ای مضاعف برای ایجاد این نوع از سبک زندگی در آنها وجود داشته. هرچند که راه تشویق جوامع شهری نباید فقط معطوف به گفتگو با آنها در مورد مزارع و گیاهان باشد، بلکه می بایست با درگیر کردن دائمی آنها از طریق مداخله بصری در میان زندگی پرمشغله امروزی شان، و همچنین برگزاری برنامه های آموزشی مبتنی بر روش های مزرعه داری و سایر روش هایی که در ژاپن متداول است، این عمل صورت گیرد.»

چاپ بُرد مدار الکترونیکی توسط چاپگر سه بعدی EX1

فرض کنید که در حین بازی با یک کنسول قدیمی، کنترلر دستگاه دچار مشکل می شود. راه چاره چیست؟ احتمالاً در آینده ای نزدیک شما می توانید یکی جدیدش را در خانه چاپ کنید.

شرکت نوپای کارتیزیَن (.Cartesian Co) بر روی پرینتری با نام EX1 کار کرده که می تواند مدارات الکترونیکی را بر روی کاغذ، پلاستیک یا پارچه چاپ کند. این ویژگی EX1 سبب شده این دستگاه به ابزاری مناسب جهت خلق بوردهای الکترونیکی گجت های پوشیدنی تبدیل شود.

توسط این دستگاه، علاقه مندان خواهند توانست بدون نیاز به ساخت بوردهای PCB با دست یا ارسال سفارش به شرکت های متخصص ساخت بوردهای الکترونیکی، به سادگی هر چه تمام تر بوردهای مورد نظر خود را درست مثل چاپ یک طرح گرافیکی با پرینتر معمولی، ایجاد کنند. چاپ با نرم افزار این پرینتر، آسان تر از حد تصور است. تنها با وارد کردن عکس یک مدار به داخل نرم افزار و انتخاب گزینه پرینت از منوی فایل، مدار مورد نظر بر روی سطح دلخواه ما نقش می بندد.

پرینتر سه بعدی EX1 از دو کارتریج بهره می برد. هر کدام از این کارتریج ها با یک ماده شیمیایی پر شده اند. پرینتر، لایه هایی از مواد این دو کارتریج را روی هم می ریزد تا در نهایت نوارهای باریکی از نانو ذرات رسانای سیلور بر روی سطح بورد شکل بگیرد. در این فرایند تنها به میزان معینی از این مواد شیمیایی استفاده می شود، بنابراین نه هدر رفتی وجود خواهد داشت و نه پس مانده خطرناکی که نگرانی ایجاد کند.

این پرینتر سه بعدی برای افراد خلاق و نوآور و همچنین کسب و کارهای کوچک فعال در زمینه ساخت بردهای الکترونیکی بسیار مناسب خواهد بود. به احتمال زیاد این محصول در جولای 2014 به بازارهای جهانی عرضه خواهد شد.

ایستگاه کاری امپراطور، لذتی برای کار با کامپیوتر

همه ما روزانه مجبور هستیم ساعت‏های زیادی را در مقابل کامپیوترهای مان روی صندلی سپری کنیم. زاویه قرارگیری نامناسب خصوصاً روی یک صندلی غیر استاندارد، علاوه بر خستگی زودرس باعث عوارضی برای ستون فقرات و برخی از مفاصل می‏شود.

راه حلی که لابراتور MWE ارائه داده مدل های مختلفی از ایستگاه های کاری برای کار با کامپیوتر است. ابزاری برای انجام تکالیف کاری، بازی های کامپیوتری یا فقط وبگردی که با استفاده از این ایستگاه کامپیوتر، هیچگاه به این راحتی نبوده اند؛ و البته تمام این امکانات با یک صفحه لمسی توسط شما قابل کنترل است!

این آزمایشگاه کانادایی در سال 2008 توسط مارتین کارپنتیر (Martin Carpentier) و پاتریک لافلام دُوال (Patrick Laflamme Duval) برپا شده. ماموریت اول آنها طراحی و توسعه مدل اصلی و اولیه Emperor 200 به عنوان یک محیط کار کامپیوتری، توسط مارتین کارپنتیر بوده.

بعد از یک سال کار متمرکز و تست های مختلف، مدل امپراطور 200 توسط این آزمایشگاه برای اولین بار در نمایشگاه CES در لس آنجلس به نمایش گذاشته شد و چند ماه بعد مدل تجاری آن توسط NovelQuest Enterprises ارائه شد. به دنبال موفقیت های این مدل، کار بر روی توسعه ایستگاه‏ کاری Tiberian باز هم توسط مارتین در ژانویه 2010 آغاز شد که امروزه با نام Emperor 1510 شناخته می شود.

مشتریان حال حاضر امپراطور، افراد و کمپانی های مرتبط با تکنولوژی، مهندسین و صنایع مرتبط با بخش های پزشکی، نظامی و بازی هستند.

حال نگاهی دقیق‏تر داشته باشیم بر اجزای مجهز‏ترین ساخته این آزمایشگاه، یعنی The Emperor 200:

• سیستم کنترل الکترونیکی برای تنظیم ارتفاع محل قرارگیری دست ها، بخش صندلی، قسمت پشتی، محل قرارگیری پاها و همچنین تغییر ارتفاع و زاویه مانیتورها به همراه قابلیت تنظیم زاویه برای کل ایستگاه به میزان 17 درجه به منظور کاهش فشار به قسمت پشت بدن (با تنظیم صندلی این مقدار نهایتاً به 27 درجه خواهد رسید)

• صفحه لمسی 10 اینچی برای کنترل تنظیمات ایستگاه، با سیستم عامل اندروید

• سیستم تصفیه هوا (هِپا) و تنظیم دمای صندلی

• مجهز به سیستم روشنایی با ال.ای.دی و همچنین بهره گیری از سیستم goLITE BLU Energy light (چراغ هایی که با تولید نور آبی همانند نور طبیعی روز در تابستان، باعث افزایش سطح انرژی کاربر شده و به عنوان یک منبع نور-درمانی شناخته می شوند)

• سیستم صوتی با بلندگوهای Bose با پخش صدای دالبی 5.1

• قابلیت نصب تا حداکثر سه مانیتور با رزولوشن نهایی 7680 در 1440 و همچنین نصب کامپیوتر داخلی بنا به سفارش مشتری

• جنس فریم از آلومینیوم و پی.وی.سی با رنگ درخواستی به سفارش مشتری

• وزن کل 170 کیلوگرم در ابعاد 160 سانتی‏متر طول، 117 سانتی‏متر عرض و حداکثر ارتفاع 193 سانتی‏متر

• با قابلیت چرخش 360 درجه ای لژ به صورت امکان ویژه و سفارشی

• قیمت: فقط 49150 دلار آمریکا! (به نظر این قیمت دلیلی برای گذاشتن نام امپراطور برای این دستگاه است!)

اگر چه توانایی خرید این وسیله از عهده بسیاری خارج است ولی می‏توان حتی با ایده هایی ساده، شرایطی را فراهم ساخت که هدف اصلی، یعنی حفاظت از بدن در مقابل کارهای طولانی مدت با کامپیوتر، توسط آن برآورده شود.

شما چه امکانات خلاقانه‏ای را برای ایستگاه کامپیوتری خود در منزل یا محّل کار فراهم کرده‏ اید؟

خلق تصاویر پانورامای 360 درجه تنها با پرتاب یک توپ به هوا

همه چیز از چند سال پیش شروع شد. زمانی که جوناس فِیل، خالق توپ پانونو (Panono)، در یکی از سفرهایش، هنگام عکسبرداری از مناظر طبیعت حس کرد که دیگر حوصله گرفتن ده ها عکس و وصله زدن آن ها به هم را ندارد. او از همان زمان به این فکر افتاد تا توپی بسازد که با 36 دوربین، در یک لحظه، از تمام محیط پیرامونش عکس بگیرد. او نمونه اولیه ایده خود را ساخت، و داستان به این جا رسیده که او قصد دارد تا نیمه دوم سال 2014 محصول خود را به بازار عرضه کند.

پانونو اندازه ای معادل یک گریپ فروت دارد، و برای عکسبرداری با آن تنها کار لازم، این است که توپ را به طور مستقیم به بالای سر خود پرتاب کنید. از این به بعد خود توپ همه کارها را انجام می دهد. وقتی به نقطه اوج خودش رسید، توسط 36 دوربین تعبیه شده در بدنه اش، 36 عکس از همه جهات می گیرد، و یک تصویر پانورامای 360 درجه را خلق می کند.

روند کار به این صورت است که توپ، تصاویر را از طریق بلوتوث به اپلیکیشن اختصاصی اندروید یا iOS می فرستد. نکته جالب این جا است که به جای حرکت دادن تصاویر پانوراما توسط انگشتان، تنها لازم است در حالی که تبلت یا تلفن هوشمند خود را روبروی خود در دست دارید به اطراف بچرخید، درست مثل این که خودتان وسط ماجرا ایستاده اید و با چرخاندن بدن و سر و گردن، در حال مشاهده محیط پیرامون هستید.

گفته شده که در توپ پانونو از یک پوسته پلاستیکی مستحکم استفاده شده، و در صورتی که از آن دسته از افراد هستید که در گرفتن توپ همیشه مشکل دارید، زیاد لازم نیست نگران شکستن پانونو باشید. برای این توپ قیمت 599 دلار در نظر گرفته شده که به نظر زیاد می آید.

 به نظر شما چنین گجتی بازاری خواهد داشت؟

اختراع دستگاهی وایرلس برای تبدیل انرژی امواج سرگردان به انرژی الکتریکی

محققان دانشگاه توکیو قصد داشتند انرژی هدر رفته از اجاق های مایکروویو را به سمت سایر دستگاه ها هدایت کنند. حالا دانشجویان دانشگاه دوک (Duke University) هم دست به کار شده اند و دستگاهی را ساخته اند که تمامی سیگنال های مایکروویو محیط اطراف را جمع آوری کرده و در قالب جریان الکتریکی در اختیار تلفن ها و سایر دستگاه های الکترونیکی قرار می دهد.

دو دانشجوی دانشگاه دوک در ساخت دستگاه خود از متامتریال ها بهره گرفتند. متامتریال ها موادی مصنوعی هستند که به خاطر خواص نامتعارفشان کاربردهایی در علم مهندسی مایکروویو پیدا کرده اند. این دستگاه قادر است گونه های مختلف انرژی های موجی را دریافت و برای مصارف مختلف، به انرژی الکتریکی تبدیل کند.

آن ها با استفاده از مواد رسانای فایبرگلس و مس در مدار دستگاه خود، توانستند امواج مایکروویو را به 7.3 ولت انرژی الکتریکی تبدیل کنند. باید در نظر داشته باشید که یک شارژر یو اس بی که برای شارژ تلفن ها و دوربین ها استفاده می شود، 5 ولت انرژی الکتریکی را در اختیار قرار می دهد.

این دو دانشجوی جوان تصمیم دارند بر روی تعبیه این فناوری در تلفن های هوشمند کار کنند. تصور این که تلفن های هوشمند و تبلت هایمان به صورت وایرلس و پی در پی، از طریق انرژی ناشی از سیگنال های برج های مخابراتی تلفن همراه شارژ شود، بسیار جذاب خواهد بود.

محققان اعتقاد دارند در آینده می توان انرژی الکتریکی مورد نیاز بسیاری از دستگاه ها را از طریق جمع آوری و تبدیل امواج ماهواره ها، اصوات و وای-فای به دست آورد. شاید لازم باشد شرکت های سازنده تلفن های هوشمند، تبلت ها و ابزارهای پوشیدنی، در کنار اقداماتی که برای افزایش طول عمر باتری انجام می دهند، کمی هم به ایده های جایگزین و ارزان قیمت تر فکر کنند و در این زمینه ها سرمایه گذاری بیشتری انجام دهند.

شرکت 3D Systems اسکنر سه بعدی خود را با قیمت 400 دلار عرضه کرد

چند ماه پیش بود که مِیکِربات (MakerBot)، یکی از پیشتازان عرصه چاپ سه بعدی، جدیدترین اسکنر سه بعدی خود را تحت عنوان مِیکِربات دیجیتالایزر به بازار عرضه کرد. در آن زمان صحبت از این بود که این اسکنر جدید، دوران اسکنرهای سه بعدی گران قیمت را پشت سر گذاشته. مِیکِربات این نوید را می داد که اسکنر سه بعدی 1400 دلاری ساخت این شرکت، تاثیر مثبتی را بر روی همگانی شدن این صنعت، خواهد داشت. اما اینک تنها پس از گذشت چند ماه 3D Systems اسکنر سه بعدی خود را با قیمتی به مراتب پایین تر به بازار عرضه کرده.

شرکت 3D Systems که خود نیز یکی از حرفه ای های عرصه پرینت سه بعدی است، اسکنر سه بعدی سِنس (Sense) را با قیمت 399 دلار، یعنی 1000 دلار پایین تر از دیجیتالایزر آماده ورود به بازار کرده. اسکنر ساخت این شرکت، یک مزیت اساسی نسبت به اسکنر رومیزی دیجیتالایزر دارد.

سِنس یک اسکنر دستی است، به عبارتی، هیچ محدودیتی در اسکن اشیا ندارد و کل یک اتاق را می توان به کمک آن اسکن نمود. در حالی که دیجیتالایزر یک اسکنر رومیزی محسوب می شود، و تنها اشیایی را می توان توسط آن اسکن کرد که در بر روی سینی مخصوص آن جا بگیرند.

اسکنرهای سه بعدی، پیش نیاز بسیاری از پروژه های چاپ سه بعدی هستند. این دستگاه ها یک کاربرد اساسی و ساده دارند. توسط آن ها اشیای فیزیکی تبدیل به مدل های سه بعدی دیجیتالی می شوند، و سپس افراد می توانند بعد از اصلاح یا بهینه کردن این مدل ها، آن ها را به کمک چاپگرهای سه بعدی دوباره چاپ کنند.

کاهش قیمت این ابزار ارزشمند، آن هم تا این حد، افراد و صنایع بیشتری را به سمت چاپ سه بعدی سوق می دهد. اسکنر سِنس، محصول شرکت 3D Systems هم اکنون از طریق آنلاین قابل سفارش است، و از 18 نوامبر هم وارد فروشگاه ها می شود.

پتنت جدیدی از نوکیا: باتری های تا شدنی

وقتی در مورد تلفن های منعطف یا تاشدنی صحبت می کنیم، باید در نظر داشته باشیم که تنها بحث ما بر سر نمایشگر آنها نیست، اجزای داخلی این دستگاه ها از جمله باتری ها هم باید قابلیت انعطاف یا تا شدن داشته باشند. شرکت های مختلف در این زمینه دست به کار شده اند و خبر رسیده که نوکیا هم بر روی نوعی از باتری کار می کند که قابلیت تا شدن دارد.

البته بحث باتری های منعطف خیلی هم جدید نیست، پیش از این پژوهشگران نسبت به ساخت باتری های منعطف با قابلیت شارژ القایی اقدام کرده بودند، سامسونگ هم که پیش از همه وارد بازی جدید تلفن های خمیده و منعطف شده، مدت زیادی است که بر روی باتری های مناسب چنین دستگاه هایی کار می کند. ال جی هم که چندی پیش آمادگی خود را برای تولید باتری هایی مناسب گجت های منعطف اعلام کرده بود. حالا مشخص شده که نوکیا هم این موضوع را کاملاً جدی گرفته.

البته رویکرد نوکیا در این زمینه اندکی متفاوت از رقبا است. طی پتنتی که این شرکت ثبت نموده از باتری ای سخن به میان آمده که از سلول هایی مجزا برخوردار است و این سلول ها در یک ساختار تاشدنی و منعطف جا داده می شوند. البته این سلول ها به تنهایی انعطاف پذیر نیستند، بلکه در کنار هم، مجموعه ای منعطف و تا شدنی را خلق می کنند. این ویژگی سبب می شود که قابلیت تا شدن این باتری تا حد بسیار زیادی وابسته به طراحی نوکیا باشد. شاید بتوان ساعت هوشمند را یک مقصد مناسب برای این گونه از باتری ها دانست.

به نظر می رسد دستگاه های تاشدنی و منعطف، موج بعدی تغییرات در دستگاه های همراه را تشکیل دهند. واضح است که طرفداران نوکیا (و به طبع مایکروسافت) بی صبرانه منتظر پاسخ این شرکت به محصولاتی چون گلکسی روند و جی فِلِکس خواهند بود.

اپلیکیشن mytaxi؛ مسافر و تاکسی ران یکدیگر را می یابند

نیمه های یک شب پاییزی، در میان خیابان های ناآشنا، برای رسیدن به منزل به یک تاکسی نیاز دارید. چشمانتان را قدری تیز کرده اید تا بلکه در گوشه ای از خیابان تاکسی آماده به کاری پیدا کنید که البته فایده ندارد. تلاش شما در به یاد آوردن شماره تلفن یکی از شرکت های تاکسیرانی هم فایده‏ای نداشته و کم کم بر نگرانی شما افزوده می شود.

در همین حال به یاد می آورید که هفته گذشته به توصیه یکی از دوستان تان اپلیکیشن جدیدی را بر روی اسمارت فون خود نصب کرده اید که اکنون در نقش فرشته‏ نجات شما ظاهر می شود. به سرعت جی.پی.اس را فعّال کرده و با باز کردن برنامه، موقعیت مکانی خود را تأیید و درخواست تاکسی را ارسال می کنید. از آن به بعد با نگاه کردن به نقشه و نحوه حرکت تاکسی مورد نظر در خیابان ها -که سعی دارد خودش را هر چه سریع تر به شما برساند!- همزمان به نقش عجیب و پررنگ تلفن های هوشمند در زندگی خود فکر می کنید...

داستان فوق برگرفته از یک تخیّل یا رویا نیست بلکه اتفاقی است که امروزه در 30 شهرِ کشور آلمان و شهرهای واشنگتن (آمریکا)، زوریخ (سوئیس)، وین و گراتز (اتریش)، بارسلونا و مادرید (اسپانیا) و پایتخت لهستان (ورشو) به کمک اپلیکیشن mytaxi در حال رخ دادن است!

روش کار این سیستم بدین صورت است که مسافر و راننده هر دو mytaxi (نسخه مربوط به راننده متفاوت از مسافر است) را بر روی تلفن خود (با اتصال دائمی به اینترنت) نصب و در سیستم ثبت نام می کنند. سپس مسافر در هر نقطه از سطح شهر با باز کردن برنامه، در روی نقشه به کمک جی.پی.اس موقعیت مکانی خود را مشخص و در صورت لزوم آن را بطور دقیق اصلاح کرده و بعد از ثبت نهایی آدرس، مشخصات مکانی وی به همراه سایر مشخّصات به نزدیکترین تاکسی فعّال ارسال می شود.

راننده تاکسی نیز بعد از مشاهده درخواست بر روی تلفن خود آنرا تایید کرده و به سمت موقعیت مسافر با استفاده از نقشه و البته تجربه خود حرکت می‏کند. همزمان برای مسافر مشخصات کامل راننده و تاکسی وی (از جمله شماره پلاک خودرو) ارسال می شود و در روی نقشه مسیر حرکت تاکسی و مدت زمان تخمینی رسیدن آن به کاربر قابل مشاهده است. در این سیستم هیچگونه مرکز اعزامی (dispatch center) وظیفه برقرار ارتباط بین مسافر و تاکسی را به عهده نداشته و صرفاً خود برنامه عهده دار تمام این کارها است.

امکانات متنوّع و خوبی نیز در این اپلیکیشن گنجانده شده. شما می‏توانید راننده یا رانندگان مورد علاقه تان را انتخاب کرده و برای سفرهای بعدی متقاضی حضور همان تاکسی باشید. محاسبه کرایه تاکسی توسط برنامه از جمله دیگر امکاناتی است که به شما کمک می‏کند قبل از تأیید درخواست تان نیم نگاهی به اسکناس های کیف خود داشته باشید!

رزرو تاکسی در زمان مشخّص، مشاهده اطلاعات آخرین درخواست خود و ثبت آدرس های مختلف (منزل، محل کار) برای راحتی در هنگام درخواست ماشین از جمله دیگر قابلیت های جذاب این برنامه است که در نسخه‏های مختلف برای سیستم عامل های iOS، اندروید، ویندوزفون و بلکبری بطور کاملاً رایگان در دسترس قرار گرفته.

در نهایت این کاربر است که باید تصمیم بگیرد تا چه میزان از اینگونه امکانات به روز استفاده کند یا شاید همچنان ترجیحش با استفاده از روش های سنّتی برای زندگی روزمره باشد.

چنانچه روزگاری قرار باشد یک شرکت تاکسیرانی در ایران این اپلیکیشن را بومی سازی کند، شما چه نظرات و پیشنهاداتی برای آن دارید؟